Ε 102: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ
Ε 103: ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΜΕΝΟ
Ε 104: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 105: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 110: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ
Ε 111: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 120: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ (ΟΞΥ)
Ε 121: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 122: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 123: ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ
Ε 124: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ
Ε 125: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 126: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 127: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ
Ε 130: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 131: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 141: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 142: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 159: ΥΠΟΠΤΟ (CoCa-Cola)
Ε 151: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 152: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 153: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 171: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 173: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 180: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 181: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ
Ε 210: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 211: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 212: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 213: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 214: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 215: ΚΑΡΚΙΝΟΝΟΓΟ
Ε 217: ΚΑΡΚΙΝΟΝΟΓΟ
Ε 220: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ Β12
Ε 221: ΕΝΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ
Ε 222: ΕΝΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ
Ε 223: ΕΝΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ
Ε 224: ΕΝΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ
Ε 226: ΕΝΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ
Ε 230: ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Ε 231: ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Ε 232: ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Ε 233: ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Ε 239: ΚΑΡΚΙΝΟΝΟΓΟ
Ε 240: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 241: ΥΠΟΠΤΟ
Ε 250: ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΙΕΣΗΣ
Ε 251: ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΙΕΣΗΣ
Ε 252: ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΙΕΣΗΣ
Ε 311: ΕΚΖΕΜΑ
Ε 312: ΕΚΖΕΜΑ
Ε 320: ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ
Ε 321: ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ
Ε 330: ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ
Ε 338: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 339: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 340: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 341: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 407: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 450: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 461: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 462: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 463: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 465: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 466: ΠΕΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ε 477: ΥΠΟΠΤΟ
Η έρευνα είναι του Νοσοκομείου GAUMONT FRANCE
Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2007
ΔΕΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΨΗΣΙΜΟ
(Για όσους τυχερούς μένουν σε μονοκατοικία και μπορούν να ψήνουν)
1.-Ποτέ δεν βάζουμε το κρέας για ψήσιμο αμέσως αφότου το βγάλουμε από το ψυγείο. Θα ψηθεί υπερβολικά εξωτερικά αλλά από μέσα θα παραμείνει ωμό. Το κρέας πρέπει να ξεπαγώνει καλά πριν το ψήσουμε.
2.-Δεν λαδώνουμε το κρέας που προορίζεται για ψήσιμο. Το κρέας από μόνο του περιέχει το απαραίτητο λίπος ώστε να ψηθεί και να αναδείξει την μυρωδιά του.
3.-Εάν κατά το ψήσιμο δημιουργηθούν φλόγες, ποτέ μα ποτέ δεν τις σβήνουμε με νερό. Σε αυτή την περίπτωση ρίχνουμε μπόλικο χονδρό αλάτι πάνω στα κάρβουνα για να σβήσουμε τη φωτιά. Εναλλακτικά μπορούμε να ψεκάσουμε το κρέας με λίγο κόκκινο κρασί.
4.-Δεν αλατίζουμε το κρέας όταν είναι ακόμη ωμό. Η καλύτερη στιγμή για να αλατίσουμε το κρέας είναι λίγο πριν το βγάλουμε από τη θράκα. Αλλιώς το αλάτι θα απορροφήσει τους χυμούς του κρέατος.
5.-Στην αρχή του ψησίματος τοποθετούμε το κρέας κοντά στα κάρβουνα ώστε να "αρπάξει" λίγο. 'Ετσι θα δημιουργηθεί μια κρούστα που θα συγκρατήσει τους χυμούς του κρέατος. Κατόπιν απομακρύνουμε το κρέας περισσότερο από την θράκα και συνεχίζουμε το ψήσιμο.
6.-Δοκιμάστε να ρίξετε αρωματικά φυτά, όπως ρίγανη, στη θράκα και όχι πάνω στο κρέας!
7.-Μην τρυπάτε το κρέας με πιρούνι για να το γυρίσετε γιατί έτσι φεύγουν οι χυμοί του. Χρησιμοποιείστε λαβίδα.
8.-Εάν ψήνετε λουκάνικα, τρυπήστε τα πριν τα βάλετε στη σχάρα με ένα πιρούνι γιατί τα λουκάνικα σκάνε στο ψήσιμο.
9.-Η καλύτερη στιγμή για να βάλετε το κρέας στην θράκα είναι όταν τα κάρβουνα διατηρούν από μόνα τους την ζέστη που χρειάζεται για το ψήσιμο. Η θερμότητα είναι αυτή που ψήνει το κρέας και όχι η φωτιά!
10.-Η θράκα πρέπει να καταλαμβάνει μεγάλη επιφάνεια και η σχάρα να μην υπερβαίνει τα όρια της θράκας γιατί έτσι τα κρέατα στην άκρη της σχάρας θα μείνουν άψητα.
1.-Ποτέ δεν βάζουμε το κρέας για ψήσιμο αμέσως αφότου το βγάλουμε από το ψυγείο. Θα ψηθεί υπερβολικά εξωτερικά αλλά από μέσα θα παραμείνει ωμό. Το κρέας πρέπει να ξεπαγώνει καλά πριν το ψήσουμε.
2.-Δεν λαδώνουμε το κρέας που προορίζεται για ψήσιμο. Το κρέας από μόνο του περιέχει το απαραίτητο λίπος ώστε να ψηθεί και να αναδείξει την μυρωδιά του.
3.-Εάν κατά το ψήσιμο δημιουργηθούν φλόγες, ποτέ μα ποτέ δεν τις σβήνουμε με νερό. Σε αυτή την περίπτωση ρίχνουμε μπόλικο χονδρό αλάτι πάνω στα κάρβουνα για να σβήσουμε τη φωτιά. Εναλλακτικά μπορούμε να ψεκάσουμε το κρέας με λίγο κόκκινο κρασί.
4.-Δεν αλατίζουμε το κρέας όταν είναι ακόμη ωμό. Η καλύτερη στιγμή για να αλατίσουμε το κρέας είναι λίγο πριν το βγάλουμε από τη θράκα. Αλλιώς το αλάτι θα απορροφήσει τους χυμούς του κρέατος.
5.-Στην αρχή του ψησίματος τοποθετούμε το κρέας κοντά στα κάρβουνα ώστε να "αρπάξει" λίγο. 'Ετσι θα δημιουργηθεί μια κρούστα που θα συγκρατήσει τους χυμούς του κρέατος. Κατόπιν απομακρύνουμε το κρέας περισσότερο από την θράκα και συνεχίζουμε το ψήσιμο.
6.-Δοκιμάστε να ρίξετε αρωματικά φυτά, όπως ρίγανη, στη θράκα και όχι πάνω στο κρέας!
7.-Μην τρυπάτε το κρέας με πιρούνι για να το γυρίσετε γιατί έτσι φεύγουν οι χυμοί του. Χρησιμοποιείστε λαβίδα.
8.-Εάν ψήνετε λουκάνικα, τρυπήστε τα πριν τα βάλετε στη σχάρα με ένα πιρούνι γιατί τα λουκάνικα σκάνε στο ψήσιμο.
9.-Η καλύτερη στιγμή για να βάλετε το κρέας στην θράκα είναι όταν τα κάρβουνα διατηρούν από μόνα τους την ζέστη που χρειάζεται για το ψήσιμο. Η θερμότητα είναι αυτή που ψήνει το κρέας και όχι η φωτιά!
10.-Η θράκα πρέπει να καταλαμβάνει μεγάλη επιφάνεια και η σχάρα να μην υπερβαίνει τα όρια της θράκας γιατί έτσι τα κρέατα στην άκρη της σχάρας θα μείνουν άψητα.
ΙΗΣΟΥΣ
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Ιρλανδός.
Δεν παντρεύτηκε ποτέ! Δεν είχε ποτέ μια σταθερή δουλειά! Η τελευταία του επιθυμία ήταν ένα ποτό!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Πορτορικάνος.
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Πορτορικάνος.
Το πρώτο του όνομα ήταν Ιησούς! Πάντα είχε προβλήματα με το νόμο! Η μητέρα του δεν ήξερε ποιός ήταν ο πατέρας του!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Ιταλός.
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Ιταλός.
Όταν μιλούσε, πάντα χειρονομούσε! Έπινε πάντα κρασί σε κάθε του γεύμα! Εργαζόταν σε οικοδομές!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν μαύρος.
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν μαύρος.
Όλους τους ανθρώπους τους φώναζε αδερφούς του! Δεν είχε σταθερή διεύθυνση! Κανείς δεν θα τον προσλάμβανε στην δουλειά του!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν από την Καλιφόρνια.
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν από την Καλιφόρνια.
Δεν έκοβε ποτέ τα μαλλιά του! Περπατούσε πάντα ξυπόλητος! Δημιούργησε μια νέα Θρησκεία!
Και τέλος η απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν Έλληνας.
Και τέλος η απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν Έλληνας.
Εργαζόταν στη δουλειά του πατέρα του! Έφυγε απ' το σπίτι του στην ηλικία των τριάντα τριών ετών. Ήταν σίγουρος ότι η μητέρα του ήταν παρθένα και η μητέρα του ήταν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν Θεός!
Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2007
Εκδρομή στον Άγιο Πρόδρομο
Με μεγάλη επιτυχία στέφθηκε η απόδραση της 20-10-2007 παρά τις αντιρρήσεις του κ(α)λόκαιρου. Η εκδρομή πραγματοποιήθηκε από κοινού με μέλη άλλου club???
Απουσίαζαν τα βασικά μέλη Σταύρος και Σούλης λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Συμμετείχαν: Θωμάς Μπατσαράς, Μηλοθρόπουλος Γιάννης, Κούστας Νίκος, Γιώργος Ακριβός, Σάββας Τσολάκης , Σάββας Φυντανίδης.
Η συγκέντρωση έγινε σε ζαχαροπλαστείο της Ευκαρπίας και αφού έγιναν οι κατάλληλες διαβουλεύσεις, αποφασίστηκε να πάμε προς το φράγμα της Θέρμης μέσω.... Χαλκιδικής!!!
Ξεκινήσαμε προς Ζαγκλιβέρι και από κει Δουμπιά-Σανά-Αγιο Πρόδρομο-Βασιλικά-Θέρμη-Θεσ/νικη.
Στον Άγιο Πρόδρομο τιμήσαμε τα περίφημα σουβλάκια και μετά τις καθιερωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες, ξεκινήσαμε για Θέρμη. Στο φράγμα της Θέρμης, σύμφωνα με πληροφορίες, θα γινόταν εκδήλωση της εταιρίας ΜΑΚΙΝΑ-Μοτοσικλέτες. Οι πληροφορίες αποδείχθηκαν αληθινές.
Παρά τη συνεχή βροχόπτωση -στα δύσκολα σε θέλω- ήταν μία καταπληκτική απόδραση αφού είχαμε φροντίσει να φοράμε τα κατάλληλα ρούχα.
Από αριστερά: Θωμάς Μπατσαράς, Γιάννης Μηλοθρόπουλος,Νίκος Κούστας, στέλεχος της Μακίνα, Γιώργος Ακριβός, Σάββας Τσολάκης, Σάββας Φυντανίδης.Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007
Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΣΑΣ
Ο κ.Longoni ήταν επί 20 χρόνια ο επικεφαλής τεχνικός αγώνων της εταιρίας Regina και έχει βοηθήσει πολλούς παγκόσμιους πρωταθλητές. Οι αλυσίδες έχουν αλλάξει από τότε που ξεκίνησε, την εποχή της παντοδυναμίας της Augusta που κέρδιζαν GP με τετράχρονες μηχανές. Αν και φαίνονται ίδιες, οι εξέλιξη της τεχνολογίας είναι μεγάλη."Οι μηχανές GP της δεκαετίας του 70 όπως αυτές που οδηγούσε ο Kenny Roberts είχαν 110-120 άλογα και χρησιμοποιούσαν αλυσίδες 530 πού ζύγιζαν 3,7 κιλά ανά μέτρο. Σήμερα οι ιπποδυνάμεις έχουν πλησιάσει τα 200 άλογα αλλά χρησιμοποιούν αλυσίδες 520 που είναι 300 γραμμ. ελαφρύτερες ανά μέτρο. Αυτή η βελτίωση είναι σημαντική αλλά δεν φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού."
Αυξημένες απαιτήσεις από την αλυσίδα τους δεν έχουν μόνο οι μηχανές δρόμου αλλά και οι εκτός δρόμου με την μεγάλη διαδρομή του ψαλιδιού. Η δύναμη που ασκείται και το τέντωμα της αλυσίδας, τόσο σημαντικά για την ομαλή μετάδοση της ιπποδύναμης μεταβάλλονται κατά πολύ. Και το χώμα που εισχωρεί επίσης δεν βοηθάει. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση της αλυσίδας? "Αρχικά ο ιμάντας θεωρήθηκε απάντηση και έχει χρησιμοποιηθεί και σε αγώνες αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αλυσίδα" λέει ο Longoni.
Η αντοχή τού ιμάντα είναι ανάλογη με το πλάτος του. Αυτό δεν είναι πρόβλημα σε μία τσόπερ των 60 ίππων αλλά μετά το πλάτος θα πρέπει να είναι τέτοιο πού θα πρέπει να φαρδύνει όλο το μηχανάκι για να ταιριάξει. Έτσι για το εγγύς μέλλον μένουμε με την αλυσίδα. Η μεγαλύτερη τεχνολογική εξέλιξη ήταν στην δεκαετία του ΄80, όπου εμφανίστηκαν στο εμπόριο οι αλυσίδες Ο-ring. Αυτές οι μικρές φλάντζες στο εσωτερικό τής αλυσίδας έλυσαν το μεγαλύτερο πρόβλημα μέχρι τότε της αλυσίδας πού ήταν η απώλεια τού λιπαντικού. Τα βαρελάκια και τα αξονάκια στο εσωτερικό της έχουν λίγο λιπαντικό για την σκληρή δουλειά πού καλούνται να φέρουν εις πέρας και επιπλέον η μεγάλη φυγόκεντρος που δημιουργείται τείνει να το εκσφενδονίσει μακριά από εκεί που χρειάζεται."Ο κύριος λόγος της φθοράς είναι η απώλεια λιπαντικού κάτι που έλυσαν οι αλυσίδες Ο-ring" λέει ο Longoni. Βέβαια το λιπαντικό αυτό δεν είναι κοινό και περιέχει συνθετικά πρόσθετα που έχουν αναπτύξει οι εταιρείες για να αντέξει την σκληρή χρήση, αν και δεν περιέχουν επιπλέον πρόσθετα για τη μείωση της τριβής. Η τριβή δεν είναι το θέμα. Η τάση του λιπαντικού που κρατά τα μεταλλικά κομμάτια σε απόσταση είναι το σημαντικότερο. Τη στιγμή που το λεπτό αυτό φιλμ λιπαντικού φύγει, τότε αρχίζει η φθορά.
Ακόμη και η φθηνότερη αλυσίδα θα αντέξει για μεγάλο διάστημα εάν την λιπαίνουμε κάθε 500 χλμ. και την ρυθμίζουμε όσο πρέπει. Παραδόξως ο Κ. Longoni λέει ότι οι περισσότερες ομάδες αγώνων χρησιμοποιούν παχιές βαλβολίνες με πινέλο για την λίπανση τής αλυσίδας αλλά αυτό είναι μπελάς εάν δεν αφεθεί η μηχανή να κάτσει ακίνητη για μία νύχτα.
Οι περισσότεροι αναβάτες χρησιμοποιούν ειδικό σπρέι αλυσίδας το οποίο είναι καλό αρκεί να κάτσει η μηχανή τουλάχιστον 20 λεπτά για να εξατμιστούν τα πτητικά στοιχεία και να αφεθεί το παχύ λάδι να κολλήσει στην αλυσίδα αντί να εκσφενδονιστεί στην ρόδα και τα ρούχα μας.[ σ.σ. υπάρχει και η άποψη ότι 5 λεπτά φτάνουν, εσείς αποφασίζετε]. Το γράσο τέλος δεν κάνει καλή δουλειά γιατί δεν μπορεί να εισχωρήσει στα στενά σημεία τριβής και το μόνο πού μπορεί να κάνει είναι να προστατεύει τις εξωτερικές επιφάνειες από σκουριά.
Ο μεγαλύτερος εχθρός τού λιπαντικού της αλυσίδας είναι οι υψηλές θερμοκρασίες.
Αυξημένες απαιτήσεις από την αλυσίδα τους δεν έχουν μόνο οι μηχανές δρόμου αλλά και οι εκτός δρόμου με την μεγάλη διαδρομή του ψαλιδιού. Η δύναμη που ασκείται και το τέντωμα της αλυσίδας, τόσο σημαντικά για την ομαλή μετάδοση της ιπποδύναμης μεταβάλλονται κατά πολύ. Και το χώμα που εισχωρεί επίσης δεν βοηθάει. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση της αλυσίδας? "Αρχικά ο ιμάντας θεωρήθηκε απάντηση και έχει χρησιμοποιηθεί και σε αγώνες αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αλυσίδα" λέει ο Longoni.
Η αντοχή τού ιμάντα είναι ανάλογη με το πλάτος του. Αυτό δεν είναι πρόβλημα σε μία τσόπερ των 60 ίππων αλλά μετά το πλάτος θα πρέπει να είναι τέτοιο πού θα πρέπει να φαρδύνει όλο το μηχανάκι για να ταιριάξει. Έτσι για το εγγύς μέλλον μένουμε με την αλυσίδα. Η μεγαλύτερη τεχνολογική εξέλιξη ήταν στην δεκαετία του ΄80, όπου εμφανίστηκαν στο εμπόριο οι αλυσίδες Ο-ring. Αυτές οι μικρές φλάντζες στο εσωτερικό τής αλυσίδας έλυσαν το μεγαλύτερο πρόβλημα μέχρι τότε της αλυσίδας πού ήταν η απώλεια τού λιπαντικού. Τα βαρελάκια και τα αξονάκια στο εσωτερικό της έχουν λίγο λιπαντικό για την σκληρή δουλειά πού καλούνται να φέρουν εις πέρας και επιπλέον η μεγάλη φυγόκεντρος που δημιουργείται τείνει να το εκσφενδονίσει μακριά από εκεί που χρειάζεται."Ο κύριος λόγος της φθοράς είναι η απώλεια λιπαντικού κάτι που έλυσαν οι αλυσίδες Ο-ring" λέει ο Longoni. Βέβαια το λιπαντικό αυτό δεν είναι κοινό και περιέχει συνθετικά πρόσθετα που έχουν αναπτύξει οι εταιρείες για να αντέξει την σκληρή χρήση, αν και δεν περιέχουν επιπλέον πρόσθετα για τη μείωση της τριβής. Η τριβή δεν είναι το θέμα. Η τάση του λιπαντικού που κρατά τα μεταλλικά κομμάτια σε απόσταση είναι το σημαντικότερο. Τη στιγμή που το λεπτό αυτό φιλμ λιπαντικού φύγει, τότε αρχίζει η φθορά.
Ακόμη και η φθηνότερη αλυσίδα θα αντέξει για μεγάλο διάστημα εάν την λιπαίνουμε κάθε 500 χλμ. και την ρυθμίζουμε όσο πρέπει. Παραδόξως ο Κ. Longoni λέει ότι οι περισσότερες ομάδες αγώνων χρησιμοποιούν παχιές βαλβολίνες με πινέλο για την λίπανση τής αλυσίδας αλλά αυτό είναι μπελάς εάν δεν αφεθεί η μηχανή να κάτσει ακίνητη για μία νύχτα.
Οι περισσότεροι αναβάτες χρησιμοποιούν ειδικό σπρέι αλυσίδας το οποίο είναι καλό αρκεί να κάτσει η μηχανή τουλάχιστον 20 λεπτά για να εξατμιστούν τα πτητικά στοιχεία και να αφεθεί το παχύ λάδι να κολλήσει στην αλυσίδα αντί να εκσφενδονιστεί στην ρόδα και τα ρούχα μας.[ σ.σ. υπάρχει και η άποψη ότι 5 λεπτά φτάνουν, εσείς αποφασίζετε]. Το γράσο τέλος δεν κάνει καλή δουλειά γιατί δεν μπορεί να εισχωρήσει στα στενά σημεία τριβής και το μόνο πού μπορεί να κάνει είναι να προστατεύει τις εξωτερικές επιφάνειες από σκουριά.
Ο μεγαλύτερος εχθρός τού λιπαντικού της αλυσίδας είναι οι υψηλές θερμοκρασίες.
Σε ιδανικές συνθήκες η θερμοκρασία δεν θα πρέπει να ξεπεράσει τους 70 βαθμούς.
Πάνω από αυτό, το λιπαντικό αρχίζει να λεπταίνει και το φιλμ χάνει την δύναμή του καθώς και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να υπάρξει διαρροή από το ο-ring. Αυτό μας φέρνει και στο θέμα της ρύθμισης της αλυσίδας σε σχέση με την λειτουργία της. Η αλυσίδα που είναι πολύ τεντωμένη είναι χειρότερη από την πολύ χαλαρή. Οι περισσότεροι αναβάτες ξέρουν ότι όσο συμπιέζεται η πίσω ανάρτηση, τόσο σφίγγει η αλυσίδα και όταν έχουμε μία αλυσίδα, απλά σφιγμένη στην ακίνητη μηχανή, όταν η ανάρτηση συμπιέζεται γίνεται καταστροφικά σφιχτή. Αυτά τα φορτία μπορεί να ξεπεράσουν την προδιαγραφή της αλυσίδας καθώς και να ανεβάσουν την θερμοκρασία στα ύψη. Μία ολοκαίνουρια αλλά πολύ σφιχτή αλυσίδα μπορεί να αχρηστευθεί σε μικρό χρονικό διάστημα. Ο καλύτερος τρόπος να ελέγξετε το σωστό σφίξιμο της αλυσίδας είναι να ζητήσετε από δύο από τους πιο ευτραφείς φίλους σας, να κάτσουν στην μηχανή σας ώστε να φτάσει στο σημείο το ψαλίδι να είναι παράλληλο με το έδαφος. Δηλαδή ο άξονας του πίσω τροχού, ο άξονας του ψαλιδιού και το κέντρο του μπροστινού γραναζιού να είναι στην ίδια ευθεία. Αυτό είναι το σημείο της μέγιστης έκτασης της αλυσίδας. Τότε το παίξιμο της αλυσίδας θα πρέπει να είναι περίπου 1 με 2 εκατοστά.
Βέβαια χρειαζόμαστε και σωστά ευθυγραμμισμένο πίσω τροχό. Μία κακή ρύθμιση του πίσω άξονα σημαίνει ότι η αλυσίδα μας θα υφίσταται τριβές και θα τρώγεται μονόπατα. Επίσης πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένη και το εμπρός με το πίσω γρανάζι ώστε η αλυσίδα να γυρίζει σε μία ευθεία. Εάν παρατηρήσουμε την μία πλευρά του πίσω γραναζιού να γυαλίζει τότε δεν έχει ευθυγραμμιστεί σωστά με το εμπρός. Μία απλή ξεχασμένη ροδέλα μπορεί να έχει αυτό το αποτέλεσμα.
Οι μηχανές εκτός δρόμου έχουν και τα δικά τους προβλήματα. Το χώμα και η άμμος που παγιδεύεται ανάμεσα στους κρίκους μπορούν να μειώσουν την ζωή της αλυσίδας δραματικά.
Βέβαια χρειαζόμαστε και σωστά ευθυγραμμισμένο πίσω τροχό. Μία κακή ρύθμιση του πίσω άξονα σημαίνει ότι η αλυσίδα μας θα υφίσταται τριβές και θα τρώγεται μονόπατα. Επίσης πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένη και το εμπρός με το πίσω γρανάζι ώστε η αλυσίδα να γυρίζει σε μία ευθεία. Εάν παρατηρήσουμε την μία πλευρά του πίσω γραναζιού να γυαλίζει τότε δεν έχει ευθυγραμμιστεί σωστά με το εμπρός. Μία απλή ξεχασμένη ροδέλα μπορεί να έχει αυτό το αποτέλεσμα.
Οι μηχανές εκτός δρόμου έχουν και τα δικά τους προβλήματα. Το χώμα και η άμμος που παγιδεύεται ανάμεσα στους κρίκους μπορούν να μειώσουν την ζωή της αλυσίδας δραματικά.
Κατά την κρίση του Κ. Longoni τα νέα γρανάζια με τα ανάγλυφα δόντια βοηθάνε πολύ ώστε να αποβάλλεται το χώμα από τα σημεία της υψηλής πίεσης. Σε αυτές της μηχανές είναι σημαντικό να ξεπλένεται καλά η αλυσίδα μετά την χρήση, μετά να αφεθεί να στεγνώσει και μόνο τότε γρασάρισμα.
Τα περίπου 500 κομμάτια που αποτελούν μία αλυσίδα περνούν μία σκληρή ζωή αλλά με την σωστή συντήρηση που δεν είναι δύσκολη ή ακριβή, η μηχανή σας θα αποδώσει τις δυνατότητές της.
Επιπλέον μέθοδος για τον έλεγχο της αλυσίδας σας (από το motomail New Zealand, για αλυσίδες 520,525 και 530).
α) Τοποθετήστε το μηχανάκι στο κεντρικό στάντ (αν δεν έχετε αυτοσχεδιάστε)
Τα περίπου 500 κομμάτια που αποτελούν μία αλυσίδα περνούν μία σκληρή ζωή αλλά με την σωστή συντήρηση που δεν είναι δύσκολη ή ακριβή, η μηχανή σας θα αποδώσει τις δυνατότητές της.
Επιπλέον μέθοδος για τον έλεγχο της αλυσίδας σας (από το motomail New Zealand, για αλυσίδες 520,525 και 530).
α) Τοποθετήστε το μηχανάκι στο κεντρικό στάντ (αν δεν έχετε αυτοσχεδιάστε)
β) Καθαρίστε με ένα πανί την κάτω σειρά της αλυσίδας ξεκινώντας εκεί πού τελειώνει το πίσω γρανάζι (αυτό για να δουλέψετε ευκολότερα)
γ) Μετρήστε 17 κυλινδράκια και σημειώστε με μία κιμωλία.
δ) Με ταχύτητα στο κιβώτιο γυρίστε την πίσω ρόδα ώστε να τεντωθεί η κάτω σειρά πού μετρήσατε.
ε) Με τεντωμένη την αλυσίδα, μετρήστε προσεκτικά την απόσταση από το κέντρο τουπρώτου μέχρι το κέντρο του δεκάτου-εβδόμου κυλίνδρου.
Σε μία καινούργια αλυσίδα η απόσταση αυτή θα είναι 254 χιλιοστά. Εάν είναι 255 χιλιοστά η αλυσίδα σας είναι κατά το 25% τελειωμένη στα 256 χιλ. είναι 50% και στα 275 χιλ. είναι 75% τελειωμένη.
Στα 258 χιλ. είναι ώρα να την αλλάξετε.
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2007
Λάρισα 11-8-2007

Τα μέλη του club, στο Κόκκινο Νερό-Λάρισας για δειγματοληψία...
Η ρετσίνα ήταν special!!!

Στον Πηνειό ποταμό...Η απόδραση έγινε την Κυριακή 11-8-2007 με προορισμό τις παραλίες της Λάρισας. Ξεκινήσαμε ο Σταύρος και εγώ... Ο Σούλης ήταν στο νοσοκομείο για συμπαράσταση στον κουμπάρο του. (και στην κουμπάρα). Σταματήσαμε Λεπτοκαρυά για καφέ και περιμέναμε στη γέφυρα του Πηνειού να μας φτάσει ο Σούλης. Αφού βρεθήκαμε, ξεκινήσαμε για τα παραλιακά χωριά του νομού Λάρισας - δε γνώριζα την ύπαρξή τους -. Στο χωριό Κόκκινο Νερό αποφασίσαμε να τιμήσουμε τη κουζίνα τους. Σαρδέλα ψητή στη σχάρα, χταποδάκι και ρετσίνα χύμα special... Όταν όλα άρχισαν να φαίνονται ... διπλά, ξεκινήσαμε αλλά πάνω στη μηχανή... ξανάγιναν όπως ήταν... (πού΄σαι Τροχαία Λάρισας). Περάσαμε όμορφα παραθαλάσσια χωριά όπως την Κουτσουμπιά, Παλιούρια, Βελίκα, Σωτηρίτσα και στον Αγιόκαμπο στρίψαμε για Αγιά και Λάρισα με προορισμό την Ε.Ο. Θεσ/νικης-Αθήνας. Στον Πλαταμώνα χτυπήσαμε φραπόγαλα μέτριο στην παραλία και το βραδάκι φτάσαμε Θεσ/νικη.
Πολύ καλό ταξιδάκι αλλά λίγο κουραστικό, επειδή η διαδρομή περιελάμβανε πολλές στροφές.
Πλατύδρομος-Πιέρια 23/9/2007
Εγώ με τη BMW μου...
Ο Σταύρος με την παλιά του transalp...Η απόδραση αυτή, ξεκίνησε ως μια βόλτα για καφέ στην Κατερίνη. Η αιτία προφανής... Παντρεμένοι όντας!!! Ο καιρός? Εξαιρετικός!!! Πήραμε το δρόμο για Μοσχοπόταμο με προορισμό τα Ριζώματα και μέσω Βέροιας θα επιστρέφαμε Θεσ/νικη. Στη Λαγόραχη βάλαμε βενζίνη.Μόλις περάσαμε το Μοσχοπόταμο ξεψείρισαμε μία μηλιά που έκανε το λάθος να βρεθεί στο δρόμο μας. Στους Αι-Λιάδες ρίξαμε μια καλή μάσα και καφέ στο Πολυδέντρι-από κεί κατάγεται ο πατέρας μου- και ξεκινήσαμε για Βέροια. Στη διασταύρωση της Χαράδρας, γνώρισα το δρόμο που οδηγεί στο χωριό μου -Καταλώνια Πιερίας- και αλλάξαμε σχέδια.
Πήραμε το ρίσκο, μετά από μερικά τηλεφωνήματα για επαλήθευση της διαδρομής και φτάσαμε μέσα από μία καταπλητική διαδρομή σε δάσος με οξιές, βελανιδιές και κέδρους, στον Πλατύδρομο. Πρόκειται για ένα ξέφωτο στην κορυφή των Πιερίων, όπου υπάρχει εγκαταλειμμένη πίστα μοτο-κρος (Αυτά δεν είναι για μας).
Φτάσαμε στα Καταλώνια όπου τσιμπήσαμε κάτι στο πατρικό μου και μετά μέσω Κατερίνης επιστρέψαμε.Καταπλητική απόδραση.
(Υ.Σ. Ο Σούλης απουσίαζε λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

