Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

Παραδοσιακός βλάχικος ξυλόφουρνος.

Ο παραδοσιακός ξυλόφουρνος, κατασκευάζεται με πολλούς τρόπους. Ο πιο οικονομικός, όμως, με κόστος σχεδόν μηδενικό, είναι αυτός που θα δείτε στις φωτογραφίες. Τον κατασκεύασα μόνος μου,στο χωριό Καταλώνια-Πιερίας, με τη βοήθεια της 71χρονης μάνας μου, και ακολούθησα πιστά την τεχνική που χρησιμοποιούνταν, παλιότερα, στα χωριά. Οι τσιμεντόλιθοι υπήρχαν, και τα πήλινα τούβλα τα προμηθεύτηκα από ένα παλιό γκρεμισμένο σπίτι. Για τη συγκόλληση όλων, χρησιμοποίησα μόνο πηλό.


Επιλέγουμε τον πηλό και τον κοσκινίζουμε καλά. Για να διαπιστώσουμε εάν είναι κατάλληλος, παίρνουμε μία μικρή ποσότητα και αφού τη βρέξουμε, την κρατάμε με την παλάμη προς το έδαφος. Αν κρατηθεί στο χέρι μας, είναι κατάλληλος .

"Ζυμώνουμε" τον πηλό με νερό, άχυρο ψιλοκομμένο και γιδόμαλλο, μέχρι να γίνει μία παχύρρευστη μάζα.
Κατασκευάζουμε τη βάση, με τσιμεντόλιθους και συνδετικό υλικό τον πηλό.Μπορούμε να καλουπώσουμε και να τσιμεντάρουμε το πάνω μέρος, αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε τσιμέντο.

Μπαζώνουμε το εσωτερικό μέρος της βάσης, με όποιο υλικό έχουμε διαθέσιμο.

Σχηματίζουμε πρώτα, την καμάρα της εισόδου, αφού μετρήσουμε το άνοιγμα με ένα ταψί, για να διαπιστώσουμε αν χωράει.

Σχηματίζουμε με καυσόξυλα το "κορμό" του φούρνου και τα αφήνουμε μέσα μέχρι το τέλος. Θα καούν και θα μείνει μόνο το εξωτερικό του.



Χτίζουμε με πηλό, πάνω στα καυσόξυλα.



Τοποθετούμε και την καμινάδα, αφού τελειώσουμε με το χτίσιμο του πηλού. Η καμινάδα πρέπει να βρίσκεται έξω από το κυρίως σώμα του φούρνου, ειδάλλως θα απορροφά και την θερμότητα.

Επένδυσα τη βάση με τούβλο, για καλλωπισμό.

Το τελικό αποτέλεσμα. Μετά από 2-3 εβδομάδες , αφού στεγνώσει -ανάλογα με τον καιρό- θα τον κάψουμε επί 2 μέρες, μέχρι να λιώσει ένα μπουκάλι αναψυκτικού που θα βάλουμε μέσα. Μετά, θα φάμε την πρώτη μας πρασόπιτα.

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

Ποιά γνώμη έχουμε για τον πατέρα μας, σε διάφορες ηλικίες;


Μην απορείτε .....
Η αλήθεια είναι ότι ο βραχνάς της οικογένειας, είναι η ..... μαμά!
Ο μπαμπάς κάνει τον πυροσβέστη.


4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!
7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!
8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.
12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.
14 ετών: Ο πατέρας μου; Άσε καλύτερα!
21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!
25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο... πατέρας μου, αλλά όχι και πολλά πράγματα.
30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.
35 ετών: Πριν αποφασίσουμε, ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.
50 ετών: Τί να πίστευε άραγε ο πατέρας για αυτό;
60 ετών: Τελικά, ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!
65+ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας!